Τα πουλιά της λίμνης της Καστοριάς Αμφίβια
Ιχθυοπανίδα Ερπετά Θηλαστικά

Ιχθυοπανίδα

Κυπρίνος ή Γριβάδι Γλήνι Πεταλούδα Τούρνα
Τσιρώνι ή Πλατίκα Κέφαλος Γουλιανός Περκί ή Πρικί

Η λίμνη της Καστοριάς χαρακτηρίζεται ως μια από τις παραγωγικότερες λίμνες της Ελλάδας. Δεν μπορεί να συλλογιστεί κανείς τη λίμνη χωρίς τους ψαράδες της, επαγγελματίες κι ερασιτέχνες είτε από την Καστοριά είτε από τα παραλίμνια χωριά που μεράκι τους είναι η ψαρική και ψαρεύοντας ξεχνιούνται με τις ώρες. Για το ψάρεμα χρησιμοποιούν ένα σωρό εργαλεία: δίχτυα, πεζόβουλους, σουργκιά, πρόβλιακες, νταούλια αλλά και ειδικά δίχτυα για τα πελαγίσια. Χόρταινε ψάρια έναν καιρό ο κό-σμος στην Καστοριά και οι ψαράδες καλοπερνούσαν.Το επιβεβαιώνει και η παροιμία των παλιών 'Στην Καστοριά γιά ψαράς γιά γουναράς' Παλιότερα αφθονούσαν στη λίμνη πολλές ποικιλίες ψαριών: γριβάδια, γουλιανοί, πλατίκες, τσιρόνια, χρυσικοί, κέφαλοι, χέλια και μετά το 1930 γλήνια,, πρικιά, και τούρνες.

Ψάρεμα στη λίμνη

Γέμιζε ο πεζόβολος των ψαράδων από πλατίκες γεμάτες χαβιάρι, από γουλιανούς που έφταναν ως 120 κιλά, από χέλια μεγάλα που τα έψηναν στη χόβολη κι από λαχταριστά γριβάδια που τα μαγείρευαν οι καστοριανές νοικοκυρές στο φούρνο σαλτσιστά και ήταν πολύ νόστιμα. Όπως διηγούνται οι παλιοί Καστοριανοί, οι άκρες της λίμνης γέμιζαν από χιλιάδες μικρά ψαράκια σαν τη μαρίδα της θάλασσας που είχαν και την ίδια γεύση. Είχαν χρυσά λέπια και γι' αυτό τα ονόμαζαν 'χρυσικούς' ή αλλιώς 'χρύσκους' και το ψάρεμά τους ήταν τόσο εύκολο που διασκέδαζε ακόμη και τα μικρά παιδιά. Γινόταν με τον εξής τρόπο: Τα παιδιά βουτηγμένα έως τα γόνατα στην όχθη της λίμνης βουτούσαν στο νερό τις 'φωλιές' που ήταν κατασκευασμένες από ένα χόρτο με έντονη μυρωδιά, το μάλαθρο. Η μυρωδιά προσέλκυε τους χρύσκους και αυτά παγιδεύονταν στη φωλιά. Όταν γέμιζε, ο μικρός ψαράς, τοποθετούσε αθόρυβα κάτω από τη φωλιά ένα καλάθι και ύστερα το ανασήκωνε αρπάζοντας φωλιά και χρύσκους που πηδούσαν λα-χταριστά.

Τα είδη των ψαριών που απαντώνται σήμερα στη λίμνη είναι :