ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΟΠΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ |
|||
| ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ - ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ - ΕΞΕΛΙΞΗ | ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ | ||
| ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΜΒΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ | Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ | ||
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
Ένας εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός μορφών ζωής είναι αόρατος με γυμνό μάτι. Για την αναγνώριση και παρατήρηση των μικροσκοπικών οργανισμών είναι απαραίτητη η χρήση ειδικών οργάνων, των μικροσκοπίων, συστημάτων δηλαδή κατάλληλα τοποθετημένων μεγεθυντικών φακών. Ένα από τα πιο διαδεδομένα μέσα μικροσκοπίας είναι το οπτικό ή σύνθετο μικροσκόπιο. Η κατασκευή της πρώτης μορφής του αποδίδεται στον Ολλανδό οπτικό Zacharias Janssen και στον πατέρα του, Hans Janssen, στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα. Ιδιαίτερα σημαντική, ωστόσο, για τη βελτίωση και διάδοση του οπτικού μικροσκοπίου, υπήρξε η συμβολή του Άγγλου επιστήμονα Robert Hooke έναν αιώνα αργότερα, στα τέλη του δέκατου έβδομου αιώνα.
Το μικροσκόπιο του Robert Hooke όπως απεικονίζεται στην έκδοση
Το κύριο τμήμα του σύνθετου μικροσκοπίου είναι το οπτικό σύστημα, η λειτουργία του οποίου υποστηρίζεται από το μηχανικό σύστημα του οργάνου.
ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΠΤΙΚΟΥ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟΥ 1. προσοφθάλμιοι φακοί
Οι αντικειμενικοί φακοί διακρίνονται σε ξηρούς (κοινούς), οι οποίοι χρησιμοποιούνται για μικροσκοπικές παρατηρήσεις με μεγεθύνσεις μέχρι 500x και σε καταδυτικούς, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για περισσότερο ακριβείς παρατηρήσεις, με μεγεθύνσεις μεγαλύτερες από 800x. Για την παρατήρηση μέσω καταδυτικών φακών απαιτείται η τοποθέτηση μεταξύ παρασκευάσματος και αντικειμενικού φακού μίας σταγόνας ειδικού υγρού (συνήθως κεδρέλαιου) και η κατάδυση του φακού στη σταγόνα. Το μηχανικό σύστημα του μικροσκοπίου συγκροτείται από: α) τη βάση στήριξης του οργάνου, β) την τράπεζα, όπου τοποθετείται το αντικείμενο μικροσκόπησης, γ) τον βραχίονα, που φέρει τους κοχλίες μετακίνησης της τράπεζας και δ) τον οπτικό σωλήνα. Στον οπτικό σωλήνα προσαρμόζεται το σύστημα των φακών, των προσοφθάλμιων και των αντικειμενικών. Η εναλλαγή των αντικειμενικών φακών εξασφαλίζεται με τον χειρισμό του περίστρεπτου συστήματος. Η μεγέθυνση που επιτυγχάνουν οι φακοί κυμαίνεται μεταξύ 6x και 25x για τους προσοφθάλμιους και 2,5x έως 100x για τους αντικειμενικούς. Κατά τη μικροσκοπική παρατήρηση, η τελική μεγέθυνση του αντικειμένου παρατήρησης ισούται με το γινόμενο των μεγεθύνσεων που εξασφαλίζουν ο αντικειμενικός και ο προσοφθάλμιος φακός. Το αντικείμενο της μικροσκοπικής παρατήρησης, παρασκεύασμα, τοποθετείται σε μία μικρή γυάλινη πλάκα, την αντικειμενοφόρο πλάκα, πάχους 1mm περίπου. Το παρασκεύασμα καλύπτεται από ένα διάφανο, λεπτό και επίπεδο πλακίδιο (μήκους 18-22mm και πάχους 0,15-0,22mm συνήθως), την καλυπτρίδα. Το σχήμα της είναι συνήθως τετράγωνο και η χρήση της συμβάλλει στην ομοιόμορφη κατανομή του αντικειμένου παρατήρησης στην αντικειμενοφόρο πλάκα, στην επίτευξη μεγαλύτερης ευκρίνειας κατά την παρατήρηση και στην προστασία των αντικειμενικών φακών του μικροσκοπίου από το περιεχόμενο του μικροσκοπικού παρασκευάσματος.
Συνήθεις διαστάσεις των αντικειμενοφόρων πλακών
Η αντικειμενοφόρος πλάκα τοποθετείται στην τράπεζα μικροσκόπησης και συγκρατείται με το άγκιστρο του οδηγητή. Η μετακίνησή της στους άξονες x και y επιτυγχάνεται με την περιστροφή δύο κοχλιών προσαρμοσμένων στην τράπεζα του μικροσκοπίου (κοχλίες οριζόντιας και κάθετης μετακίνησης της αντικειμενοφόρου πλάκας). Η απόσταση του παρασκευάσματος από τον μετωπικό φακό, τον χρησιμοποιούμενο δηλαδή αντικειμενικό φακό, ρυθμίζεται με την κατακόρυφη μετακίνηση της τράπεζας μικροσκόπησης. Το ύψος της τράπεζας μεταβάλλεται με την περιστροφή δύο μηχανικών εξαρτημάτων προσαρμοσμένων στον βραχίονα του μικροσκοπίου (του μακρομετρικού και του μικρομετρικού κοχλία). Προηγείται η χρήση του μακρομετρικού κοχλία και ακολουθεί η χρήση του μικρομετρικού, με την οποία επιτυγχάνεται η τελική και ακριβής εστίαση του αντικειμένου παρατήρησης. Κάτω από το κυκλικό άνοιγμα της τράπεζας μικροσκόπησης, βρίσκεται ένα σύνθετο σύστημα, που συγκροτείται από τον συμπυκνωτή και το διάφραγμα ίριδας και συνοδεύεται συνήθως από έναν φορέα φίλτρων. Ο συμπυκνωτής, το διάφραγμα ίριδας και η φωτεινή πηγή συνθέτουν το σύστημα φωτισμού του μικροσκοπίου. Ο συμπυκνωτής αποτελείται από συγκλίνοντες φακούς με διαφορετικό δείκτη διάθλασης, έτσι ώστε ο κατάλληλος στην κάθε περίπτωση συνδυασμός τους να εξασφαλίζει τη διέλευση όσο το δυνατόν περισσότερων φωτεινών ακτίνων μέσα από το υλικό μικροσκόπησης. Απουσία συμπυκνωτή ένα μεγάλο μέρος των ακτίνων εκτρέπεται, με αποτέλεσμα ο φωτισμός του αντικειμένου να είναι μειωμένος και το είδωλο λιγότερο ευκρινές. Προσαρμοσμένο στον συμπυκνωτή είναι το διάφραγμα ίριδας, διάφραγμα με μεταβαλλόμενη διάμετρο. Με κατάλληλη ρύθμισή του και ανάλογα με τον χρησιμοποιούμενο αντικειμενικό φακό, το πάχος του υλικού παρατήρησης και άλλους παράγοντες, επιτυγχάνεται ο αποκλεισμός των μη εστιασμένων ακτίνων, ο ομοιόμορφος φωτισμός του παρασκευάσματος και η μεγιστοποίηση της διακριτικής ικανότητας του μικροσκοπίου. Διακριτική ικανότητα (ΔΙ) του μικροσκοπίου ονομάζεται η οριακή απόσταση μεταξύ δύο αντικειμένων ή σημείων στην οποία τα είδωλά τους διακρίνονται καθαρά μέσω του μικροσκοπίου. Ο φωτισμός του αντικειμένου παρατήρησης εξασφαλίζεται με έναν ηλεκτρικό λαμπτήρα, ενσωματωμένο στη βάση του μικροσκοπίου, που ενεργοποιείται με τον διακόπτη τροφοδοσίας ρεύματος. Η ένταση του φωτός ρυθμίζεται με την περιστροφή του κοχλία που βρίσκεται δίπλα στον διακόπτη. H παρατήρηση των μικροσκοπικών παρασκευασμάτων πραγματοποιείται είτε άμεσα είτε μετά την επεξεργασία τους με κατάλληλες µονιµοποιητικές ουσίες (π.χ. φορμόλη), που εξασφαλίζουν τη διατήρηση του παρασκευάσματος για μεγάλο χρονικό διάστημα (προσωρινά και μόνιμα παρασκευάσματα αντίστοιχα). Μικροσκοπικά παρασκευάσματα που προέρχονται από ζωντανούς οργανισμούς περιέχουν νερό σε μεγάλο ποσοστό, χαρακτηριστικό που τα καθιστά δυσδιάκριτα κατά την παρατήρησή τους. Για τη βελτίωση της ευκρίνειάς τους, εφαρμόζονται κατάλληλες τεχνικές χρώσης, μέσω των οποίων μπορεί να επιτευχθεί ο ομοιόμορφος χρωματισμός του παρασκευάσματος ή και η επιλεκτική χρώση συγκεκριμένων τμημάτων του.
Εικόνες: |